Duszpasterstwo zawodowe

Kościołowi z Zawodziu patronują - poza Opatrznością Bożą - również święci, z którymi związani są parafianie poprzez swój zawód, a więc hutnicy, górnicy i kolejarze. Jest to zrozumiałe, bowiem w tych trzech branżach zatrudnina zawsze była większość parafian od początku istnienia Zawodzia. Także i dziś te trzy zawody dominują w struktrze zatrudnienia mieszkańców dzielnicy, mimo że ich stosunek procentowy w ogólnej strukturze Zawodzia maleje. Znaczący wśrod mieszkańców Zawodzia jest również udział pracowników wodociągów, kanalizacji, gospodarki wodnej i ochrony srodowiska.

W nawie bocznej po lewej stronie kościoła znajduje sie drewniany ołtarz przedstawiający św. Floriana, św. Katarzynę i klęczącego strażaka. Ołtarz został ufundowany w roku 1933 przez parafian hutników, pracujących w nieistniejącej już hucie "Kunegunda". Wykonali go artysci z pracowni rzeźbiarskiej Braci Langmanów w Krakowie.

Kult św. Floriana w parafii trwa nieprzerwanie od tego czasu, a po II wojnie siatowej główne uroczystości przypadają na maj - kiedy zgodnie z kalendarzem liturgicznym wspominamy św. Floriana - jako patrona archidiecezji katowickiej. Św. Florian jest patronem nie tylko hutników ale także licznej rzeszy strażaków.

W ołtarzu w bocznej nawie znajduje się również postać św. Katarzyny - patronki ludzi pracy, wielu zawodów i stanów m.in. modystek, prządek, szwaczek, zecerów, adwokatów, literatów jednak za swoją patronkę szczególnie uważają ją kolejarze.

W czasie obchody świąt patronalnych hutnicy, strażacy i kolejarze zawsze gromadzili się w swym kosciele parafialnym na uroczystej Mszy św. sprawowanej w ich intencji oraz ich rodzin i bliskich. Zawsze wystawiano poczty sztandarowe, zakładano z tej okazji galowe mundury i przybywano z całymi rodzinami, by dziękować Bogu i upraszac dla siebie i rodzin nowe łaski.

W wielu domach rodzin kolejarzy i strażaków wiszą obrazy ich świętych patronów, a w niektórych zakładach związanych z kolejnictwem i w remizach strażackich spotkac można figury i obrazy św. Floriana i św. Katarzyny.

W parafii, podobnie jak i w całej dziecezji, żywy jest kult św. Barbary. Postać św. Barbary jest czczona szczególnie w tych regionach, w których mamy rozwinięte górnictwo wegla kamiennego, brunatnego i innych kopalin. Bez wątpienia kult ten najbardziej rozwinął sie na Górnym Śląsku. Pierwsze wzmianki o kulcie św. Barbary na Śląsku pochodzą z XII i XIV wieku. Jest rzecza znamienną, że wizerunki świetej spotyka się nie tylko w kościołach i kaplicach, ale także w wielu domach ludzi związanych z górniczym stanem oraz w ich miejscach pracy. Zwłaszcza w kopalnianych "cechowniach". Tąpnięcia, zawały, pożary, wydobywający się w podziemiach gaz oraz woda to żywioły zagrażające życiu górników podczas pracy w kopalni - wierzą oni, że św. Barbara - patronka dobrej śmierci - wstawia się za nimi do Boga, kiedy ją o to proszą przez pobożne westchnienie i modlitwę.

Swe święto patronalne górnicy obchodzą 4 grudnia, kiedy przypada, zgodnie z kalendarzem liturgicznym Kościoła Katolickiego, wspomnienie św. Barbary jako patrona drugorzędnego archidziecezji katowickiej (obok św. Floriana).

W Zawodziu kult św. Barbary trwa od momentu powstania parafii do dziś, mimo iż liczba osób zatrudnionych w górnictwie systematycznie maleje. W kościele na Zawodziu w lewej nawie jest ołtarzyk z obrazem św. Barbary nieznanego malarza.

Kościół p.w. Opatrzności Bożej w Katowicach-Zawodziu od roku 1992 jest także kościołem patronalnym Pracowników Wodociągów, Kanalizacji, Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska. To środowisko zawodowe na terenie Katowic, i w całym woejwództwie, stanowi znaczącą liczbę pracowników wykonujących odpowiedzialną posługę wobec społeczeństwa w zakresie zapewnienia mu zdrowej, dobrej wody do celów bytowych oraz dbania o taką gospodarkę wodnościekową, która spełnia wszystkie wymogi związane z ochroną środowiska naturalnego.

Początek strony